දූවිල්ලෙන් බැඳුණු සුවිසල් නීති ල ොත් අතර හිරවී තිලබයි නීතිය. තද කවරලයන් බැඳ , දිගු
වගන්තිලයන් ඔ මට්ටම් කර,
අයිතීන් හො සතයතොවය ල රදැරිව ඔවුන් සටනට එන්ලන් දෑස් බැඳලගනය, වචනලයහි රිසමොප්තය
නීතියට ල රළො ඔවුහු සොමදොනව විසිර යන්ලන් සැබෑ යුක්තති ලදවඟනන් ලස්ය.
නීතිය අන්ධ වුනත් යුක්තතිය අන්ධ ලනොලේ, යුක්තතිය දකින්ලන් ොර්ශවයන් ලහළූ කදුෙයි, ඒ කඳුලළ්
ලේදනොව අදුරන්ලන් යුක්තතිය මණයි,
ලසෝමොවතීලේ නඩුව අසන්ලන් නීතිය වුවත් ශ්රියොනි ලේ නඩුවට යුක්තතිය හිස ඔසවයි, එකම නඩු
නිමිත්ලත් ඉරණම් ලදකක්ත, ලමයනම් සැබෑම සූදුවක්ත,
නීතිය ලිහක්තද? මිනිසො රකින නැත්නම් එය ලසල්ෙමක්තද මිනිස් ජීවිත හො කරන, ලෙොකු වගන්තියට
යටව යුක්තතිය රදීද සෑමවිට?
නීතිය වලේ ලනලවයි යුක්තතිය, එහි නෑ බර වචන, ඒත් තිබුණො ලෙොකු බරක්ත මිනිස් හදවත්වෙට,
දයොලවන් ලතොර නීතියක්ත, ආත්මය නැති සිරුරක්ත වැනිය, එය එලස් නම් සිදුවන්ලන් යුක්තතියට නෑ එහි
ඉඩක්ත කිසිවිට
